team1

Wierzący ludzie często mówią, że człowiek zawsze powinien iść za głosem serca i wtedy będzie wszystko w porządku. Czy jest to prawidłowe myślenie? Czy zawsze z serca pochodzą dobre myśli? Biblia mówi nam, że serce człowieka może być w bardzo różnym stanie, w różnych krańcowo stanach.

W Beskidzie Żywieckim znajduje się góra Żar, na której znajduje się zbiornik a w nim 2,3 mln m3 wody. Jest to tzw. elektrownia szczytowo - pompowa. Jeśli nastąpiłaby awaria i zbiornik by pękł, to 2,3 mln m3 słodkiej wody zalałoby okoliczne miasta i wioski – słodkiej wody.

W Holandii znajduje się tzw. Nizina Holenderska z której 25% to tereny leżące p.p.m. Jeśli pękłyby tamy ogradzające ją od morza, to na ląd wdarłaby się woda słona – tylko słona.

Tak samo wygląda sprawa z ludzkim sercem. W sercu może panować zło lub dobro. Serce może być grzeszne lub odrodzone, żyjące dla Boga. Stosownie do jego stanu z serca wychodzi dobro lub zło gdyż: „Z obfitości serca mówią usta” (Ewangelia Łukasza 6,45).

1. Serce nieodrodzone:

a). „Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.” (Psalm 14,1).

b). „Ale co z ust wychodzi, pochodzi z serca, i to kala człowieka. Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, rozpusta, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa. (Ewangelia Mateusza 15,18-19).

b). „Podstępne jest serce, bardziej niż wszystko inne, i zepsute, któż może je poznać?” (Księga Jeremiasza. 17,9).

c). „Raduj się, młodzieńcze, w swojej młodości i bądź dobrej myśli, póki jesteś młody. Postępuj tak, jak każe ci serce, i używaj, czego pragną twoje oczy, lecz wiedz, że za to wszystko pozwie cię Bóg na sąd. (Kazn. 11,9).

d). „A gdy Pan widział, że wielka jest złość człowieka na ziemi i że wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są ustawicznie złe”. (1 Moj. 6,5).

Wniosek! W nieodrodzonym człowieku jest jedynie zło. – Serce nieodrodzonego człowieka jest pełne grzechu, podstępu, obłudy, jego myśli i dążenia są ciągle złe i idą w kierunku zaspokajania swoich pożądliwości. Skrajnym przypadkiem jest człowiek, który będąc Bożym stworzeniem ośmiela się twierdzić, że nie ma Boga.

 

2. Bóg zna nasze serce:

a). „Ale sam Jezus nie miał do nich zaufania, bo przejrzał wszystkich. I od nikogo nie potrzebował świadectwa o człowieku; sam bowiem wiedział, co było w człowieku. (Ewangelia Jana 2,24-25).

b). „A Ten, który bada serca, wie jaki jest zamysł Ducha…” (List do Rzymian 8,27).

c). Tygiel wytapia srebro, a piec złoto, lecz Pan bada serca. (Przypowieści Salomona 17,3)

Wniosek! Bóg, Stwórca zna serce człowieka. On zna Ducha ludzkiego i wie, co w nim jest. Nikt nie jest w stanie zataić przed Nim swych myśli, dążeń i pragnień. Serce człowieka musi zostać całkowicie odrodzone, zmienione.

 

3. Czego żąda od nas Bóg?

a). „Synu mój, daj mi swoje serce, a twoje oczy niechaj strzegą moich dróg! (Przypowieści Salomona 23,26).

b). „Dwóch ludzi weszło do świątyni, aby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. ….A celnik stanął z daleka i nie śmiał nawet oczu podnieść ku niebu, lecz bił się w pierś swoją, mówiąc: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. (Ewangelia Łukasza 18,10-13). „Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. (List do Rzymian 10,9).

d). Wtedy Ja dam im nowe serce i nowego ducha włożę do ich wnętrza; usunę z ich ciała serce kamienne i dam im serce mięsiste (Księga Ezechiela 11,19).

Wniosek! Bóg wzywa nas abyśmy wyznali Mu swoje grzechy. On wtedy je przebacza i całkowicie zmienia nasze serce - daje nam nowe serce. W sercu tym zamieszkuje Bóg Duch Święty, który wprowadza nas we wszelką prawdę. Pozwala nam rozumieć słowo Boże.

 

3. Co dzieje się w sercu, kiedy jesteśmy zbawieni?

a). I rzekła Maria: Wielbi dusza moja Pana, i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim, (Ewangelia Łukasza 1,46-47).

b). „Usprawiedliwienie tedy z wiary pokój mamy z Bogiem, …”

c). „Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy. (Jan. 14,23).

d). „Wlałeś w serce me większą radość, Niż kiedy się ma obfitość zboża i wina” (Ps. 4,8)

Wniosek! Do serca wstępuje radość ze zbawienia, pokój i nowe życie. W sercu zamieszkuje Pan Jezus, Bóg, Duch Święty. Zaczynamy nowe życie z Bogiem. Czytanie Słowa Bożego jest naszym pragnieniem, nasz potrzebą. Poznajemy przez nie Boga – Ojca i Pana Jezusa w Duchu Świętym. Uczymy się jak żyć z Bogiem. Nasze serce wypełnia pragnienie uwielbiania Boga.

4. O serce trzeba dbać

a). „Będziesz miłował Boga z całego serca” (Mar. 12,30).

b). „Synu mój! Strzeż moich słów i zachowuj moje przykazania u siebie! Strzeż moich przykazań, a będziesz żył, strzeż mojego wskazania jak swej źrenicy! Przywiąż je do swoich palców i wypisz je na tablicy swojego serca! (Przyp. 7,1-3)

a). ”Strzeż serca bardziej niż wszystkiego innego” (Przyp. 4,23) –

d). „Usta nasze otwarły się przed wami, Koryntianie, serce nasze szeroko się otwarło (2 Kor. 6,11)

Wniosek! Jeśli wierzący miłuje Pana Jezusa z całego serca wtedy trwa z Nim w stałej łączności. Ciągle sięga po Słowo Boże, czyta je, rozmyśla o nim i zachowuje w swoim sercu. Czyniąc to, strzeże swoje serce. Serce kochające Pana Jezusa, kocha także wierzących. Tak nastrojone przez Pan Jezusa serce, może „wdzięcznie śpiewać i grać Panu”.

"Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny".
Ewangelia Jana 3,16

ZGROMADZENIA
Zbór Chrześcijan Mikołów ul. Waryńskiego 42a; Nd: 9:30 - Wieczerza Pańska; 11:00 - Głoszenie Słowa Bożego; Wt: 18:30 Modlitwy i studium Biblijne