nie mam czasu

Chcę wam teraz opowiedzieć o pewnym człowieku, który też nie miał czasu. Jest to historia z Nowego Testamentu. Ten człowiek był rzymskim namiestnikiem, a więc był bardzo ważny, a na imię miał Feliks. Cudowne imię – Feliks, to znaczy "szczęśliwy". Miał on żonę imieniem Druzylla. I miał więźnia, który nazywał się Paweł. Pewnego dnia, gdy namiestnik miał akurat dużo czasu, powiedział: "Przesłuchajmy sobie tego Pawła. Chodź, żono!" I poszli razem do sądu. Zasiedli na wspaniałych krzesłach, a na prawo i na lewo od nich stali legioniści.

Przyprowadzono więźnia. "Powiedz no, Pawle, dlaczego zostałeś uwięziony?" – spytał Feliks. I Paweł zaczął swoją potężną mowę. Chciałbym umieć tak przemawiać! Mówił poważnie i coraz surowiej. I nagle wszyscy poczuli, że na sali jest żywy Bóg! Paweł mówił o sprawiedliwości, którą powinien kierować się każdy sędzia. Bardzo to poruszyło Feliksa, który przypomniał sobie wszystkie mętne przypadki, kiedy to brał łapówki. Dalej Paweł mówił o wstrzemięźliwości, i tu Druzylla o mało nie spadła z krzesła: "A ten skąd się tu wziął w naszych czasach?" – tak sobie pomyślała. A potem Paweł zaczął mówić o sądzie Bożym i obojgu małżonkom zrobiło się gorąco, gdy usłyszeli, że mogą zostać zgubieni. Feliks zerwał się i powiedział: "Chwileczkę, Pawle! To, co mówisz, jest bardzo ładne i zapewne bardzo ważne. Gdy będę wolniejszy wezwę cię znowu i posłucham. Ale teraz nie mam czasu!" I kazał Pawła wyprowadzić. I nigdy już nie miał dla niego czasu...

Obawiam się, że jeżeli nie będziemy mieli czasu na słuchanie tego, co mówi do nas Bóg o sprawiedliwości, wstrzemięźliwości i sądzie, to spotka nas to samo, co Feliksa. Zetknięcie się z Bożą rzeczywistością jest dla nas wstrząsem, prawda? I wtedy czym prędzej biegniemy do kina albo włączamy telewizor. Tu przynajmniej jesteśmy w swojskim otoczeniu i nie musimy się denerwować! I tak wszystko pozostaje po staremu!

Czy to nie straszne, gdy o czyimś życiu musimy powiedzieć: "Wszystko w nim pozostało po staremu – na zawsze"? Syn Boży przyszedł i powiedział: "Oto wszystko nowym czynię". Przebaczam przeszłość. Przez śmierć moją wykupiłem was dla Królestwa Bożego. Daję wam Ducha Świętego, abyście stali się nowymi ludźmi. Tak mówi Jezus, a my odpowiadamy: "Ach, nie!" – i wszystko zostaje po staremu. Są chrześcijanie, których chrześcijaństwo dawno już obumarło, ale oni jeszcze tego nie dostrzegli. Ach, moi drodzy, życzę wam, aby z wami tak nie było. Życzę wam tego, co najwspanialsze: żeby nic w waszym życiu nie pozostało po staremu, ale żeby wszystko nowym się stało przez Jezusa!

z książki: "Jezus naszym przeznaczeniem" W. Busch

Wersety

"Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny".
Ewangelia Jana 3,16

Zaproszenie

ZGROMADZENIA

  • Mikołów ul Waryńskiego 42a
  • Nd: 9:30 Wieczerza Pańska
  • 11:00 Głoszenie Słowa Bożego
  • Wt: 18:30 Modlitwy i studium Słowa Bożego