„Głupi ujawnia całą swoją porywczość, lecz mądry w końcu ją uśmierza” (Księga Przypowieści Salomona 29,11).
Jest wiele powodów, dla których każdego dnia stajemy się zrzędliwi i rozgniewani. Już od samego rana nie możemy znaleźć szklanek. Chcemy zjeść śniadanie, ale w lodówce zabrakło mleka. Nasze miejsce parkingowe jest zajęte, bo jakiś „fachowiec” zaparkował tam samochód. Szef nie wyjaśnia nam dokładnie, na czym polega nasza praca. Kolega nie oddaje pożyczonego narzędzia i tak dalej.
Moglibyśmy narzekać na te wszystkie niedogodności całymi dniami. Często wyrabiamy w sobie nawyk głośnego wyrażania swojej złości.
Z pewnością wiele złych rzeczy dzieje się na świecie i w naszym codziennym życiu. Ale co Bóg myśli o nas, chrześcijanach, gdy z ich powodu stajemy się drażliwi i gniewni? Czy takie zachowanie naprawdę podoba się naszym bliskim?
Może powinniśmy poważnie się nad tym zastanowić, zwłaszcza jeśli wyrobiliśmy sobie nawyk ciągłego narzekania. Werset na ten dzień mówi nam, co Bóg myśli o niezadowolonych ludziach. Czy nie powinniśmy się wstydzić, skoro nazywa ich głupcami?
Prośmy Pana Jezusa, aby pomógł nam zerwać z takimi nawykami. Nie zaczynajmy od razu atakować innych. Nie oznacza to, że nie powinniśmy reagować, gdy coś jest nie tak. Starajmy się jednak mówić o tym spokojnie i z szacunkiem. Pan ma moc, by nam pomóc i nas przemienić.
A myśmy uwierzyli i POZNALI, że Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego (Ewangelia Jana 6,69).