Z codziennego życia Pana Jezusa (7)
- Szczegóły
„A owi dwaj uczniowie, usłyszawszy jego słowa, poszli za Jezusem. A gdy Jezus się odwrócił i ujrzał, że idą za nim, rzekł do nich: Czego szukacie? A oni odpowiedzieli mu: Rabbi! (to znaczy: Nauczycielu) gdzie mieszkasz? Rzekł im: Pójdźcie a zobaczycie! Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i pozostali u niego w tym dniu; a było to około dziesiątej godziny”(Ewangelia Jana 1,37–39).
Początek w Judei
Na południu, nad Jordanem, u Jana Chrzciciela, dochodzi do pierwszego spotkania przyszłych uczniów: Andrzeja i Jana - z Jezusem. Dwaj rybacy z Galilei przebywają z Janem Chrzcicielem, aby go słuchać i uczyć się od niego. W tamtych czasach powszechną praktyką było, że żydowscy rabini gromadzili wokół siebie uczniów.
Marion von Klot
- Szczegóły
Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu, a On będzie działał! (Ps 37,5)
Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia. (Ap 2,10)
Mą drogę znasz, choć ja jej nie znam wcale,
Ta pewność pokój wlewa w serce me,
Ucisza serca wszystkie trwogi, żale;
Ty drogę znasz, więc czego lękać się?
Tymi słowami, pełnymi zaufania do Bożego przewodnictwa, rozpoczyna się wiersz Hedwig von Redern (1866–1935) z 1901 roku. Wiersz ten szczególnie wiąże się z Rygą, stolicą Łotwy, oraz z młodą kobietą – Marion von Klot.
Sczęśliwy?
- Szczegóły
„Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem żywota; kto do mnie przychodzi, nigdy łaknąć nie będzie, a kto wierzy we mnie, nigdy pragnąć nie będzie” (Jana 6,35).
Szczęście od zawsze było „magicznym słowem”. Większość ludzi, którzy je wypowiadają, nie wie jednak, co ono tak naprawdę oznacza. Dlatego pozostaje ono często iluzją, czymś bez wyraźnych konturów. Nierzadko uważa się, że szczęście kryje się w niewierności, bezwstydzie i niepohamowanej żądzy życia.
Ten, kto chce być szczęśliwy, musi mieć cel i do niego dążyć. Musi to być jednak cel, który z perspektywy czasu okaże się wart wysiłku.
Z codziennego życia Pana Jezusa (6)
- Szczegóły
„I stało się w owe dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilejskiego i został ochrzczony przez Jana w Jordanie. […] I zaraz, kiedy wychodził z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa i Ducha nań zstępującego jako gołębica. I rozległ się głos z nieba: Tyś jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem. I zaraz powiódł go Duch na pustynię. I był na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez szatana, i przebywał pośród zwierząt, a aniołowie służyli Mu” (Ewangelia Marka 1,9.11–13).
Kuszony przez diabła
Jezus ma około 30 lat (por. Łukasza 3,23), kiedy zaczyna publicznie działać wśród swojego ludu. Biografowie Jezusa opisują nam najpierw dwa przełomowe wydarzenia na początku Jego działalności:
Biblia o Babilonie
- Szczegóły
Pan Jezus powiedział: „Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie” (Ewangelia Mateusza 5,18).
Pewien major armii brytyjskiej poprosił kiedyś kaznodzieję o przekonujący argument, dlaczego powinien wierzyć, że Biblia nie jest zwykłą książką, lecz prawdziwym Słowem Bożym. Kaznodzieja wiedział, że major wiele podróżował po Bliskim Wschodzie, i zapytał:
— Czy odwiedził pan Babilon?
Trzy ważne pytania
- Szczegóły
1. 
„Bo Słowo Boże jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić zamiary i myśli serca” (List do Hebrajczyków 4,12).
Nauczycielka wchodzi do klasy i wita uczniów. Kiedy podchodzi do biurka, jej wzrok pada na czarną książkę. „Kto położył tę książkę na moim biurku?” – pyta – i z ciekawością bierze ją do rąk, otwiera – jak sądziła, na chybił trafił – i jej wzrok padł na fragment Ewangelii Mateusza, który przeczytała głośno szyderczym tonem:
Cenny - czy nie?
- Szczegóły
„Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się”.
(1 List Piotra 2,6)
Słynna Bursztynowa Komnata była wspaniałą salą, której ściany zdobiły bursztyn, złoto i lustra. Zbudowano ją w 1712 roku za panowania Fryderyka I Pruskiego w pałacu w Poczdamie. Jednak już cztery lata później jego następca, król Fryderyk Wilhelm I, oddał ją w zamian za regiment rosłych żołnierzy carowi Piotrowi I, ponieważ sam nie interesował się sztuką.
Albowiem dałem im słowa, które mi dałeś, i oni je przyjęli i prawdziwie POZNALI, że od Ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że mnie posłałeś. (Ewangelia Jana 17,8)